Iets voordat Toos naar huis ging liep ik door de poort naar buiten en stak de straat over.
Voor de etalage van de platenwinkel stond ik naar de hoesjes te kijken van de meest populaire artiesten van dat moment .
Cliff Richard , Roy Orbison en Fats Domino .
Ze lagen gewoon op een rijtje als blikvanger voor de koopgrage tieners .
Een mooiere camouflage kon ik niet bedenken om even met haar alleen te zijn.

Ik was 13 en Toos was net zo oud.
Toos was de vriendin van mijn jongste zus en woonde een paar huizen verder de straat in.

Die avond hadden we met andere kinderen in de portiek van ons huis nog ‘ Annemarie koekkoek’ gedaan.
Een spel waarbij je een stap vooruit naar ‘de buut ‘ deed als degene die ‘hem was ‘ het hoofd naar de muur moest houden en ‘ Annemarie koekoek ‘ moest roepen.
Het eind van het spel was het ‘ afbuten ‘ tegen de muur of je liep de kans om terug naar de beginstreep te worden gestuurd als je nog bewoog als de ‘ buut ‘ zich omdraaide en jou nog een stap voorwaarts zag doen.

Het was even voor half tien.
Om kwart voor tien moest Toos thuis zijn en ik binnen.

We hadden niets afgesproken maar het was , denk ik , de liefde die Toos deed besluiten om wat eerder naar huis te gaan en ik naar buiten.

Mijn hart bontste en ik voelde me kleuren tot achter mijn oren toen Toos , zoals ik zo vurig had gehoopt, overstak naar de platenzaak van Van Baal .
Samen staarden we zonder een woord te zeggen naar de platenhoesjes.

Zeker een kwartier moet het zijn geweest dat we daar met veel vlinders in de buik en in het gezicht vol met jeugdpuistjes voor de spaarzaam verlichtte etalage stonden.

” Wat zit je haar leuk” zei ze plotseling en ze maakte aanstalten om met haar hand mijn met zorg in de scheiding gekamde haar verstevigt met een halve tube brillantine aan te raken…..

Het was tot dan toe mijn mooiste vetkuif ooit….
.
” Nee!! , niet aankomen ” riep ik uit … ” Ik heb ze pas gekamd !”

Zoals een vrouw -zelfs op die jonge leeftijd – kon reageren liep ze hard weg schuin de straat over naar de poort waar ze woonde.
Haar vader kwam al kijken waar ze bleef….

” Stommerd !! ” riep ze nog.

“Trut! ” riep ik haar na….maar zo zacht dat ze het zeker niet heeft kunnen horen…..

Toos verdween kort daarop uit mijn leven en uit dat van mijn zus..

Piet Eelants (c)2006/ 2011