MIJN
VERHAAL
Geplaatst
door SERVICE
DONGENHOMESPOT
vr,
oktober 15, 2010 09:08:59

Dongen,
15 oktober 2010.Vandaag is het in dit in delen verteld verhaal 14
juni en heeft Twan een stevige klim voor zijn kiezen gekregen. Twan
vindt het een zware dag ondanks zijn goede conditie. Onze Dongenaar
heeft ondanks de zwaarte van de dag wel tijd om eens goed na te
denken over van alles en nog wat . Dat nadenken gaat vanzelf op deze
grote rechte stukken die je leiden over de Meseta. Twan ontmoet
dagelijks interessante mensen. Vandaag is dat een Belg die de indruk
maakte een belangrijk politicus te zijn Het sappige verhaal neemt hij
maar voor lief. Ze hebben het gewoon gezellig onderweg . s Avonds
verblijft Twan in Boatilla-Del-Camino in een herberg. Jansens wast
zijn spullen en kleren nog maar eens. “…mijn schoenen eens goed
bekeken. Ik heb ze nieuw meegenomen maar het profiel is er ver
afgesleten! Kom, ze moeten nog ff! “ schrijft de pelgrim in zijn
loopboek.De voetreis wordt steeds zwaarder zoals ook het spreekwoord
zegt. De laatste lootjes… We laten Twan even zelf aan het woord .
Lees mee in zijn loopboek en wat hij optekent op 15 , 16 , en 17 juni
2010.

15
juni

Op
het moment is het niet leuk meer om op de Meseta te lopen, lange
rechte wegen en een saaie omgeving en ook nog koud! Waar zijn de
Spaanse temperaturen gebleven? Gelukkig morgen de laatste dag en dan
komen we weer in ander gebied. Alle nationaliteiten onderweg en
vandaag met twee oudere Belgen gelopen en ik moet zeggen dat ik het
wel een gezellig volkje vind. Zelfs mijn gesprekken met Jan-Willem
krijgen diepgang in deze omgeving. Inmiddels zijn we in Carruon
-de-Loscondes aangekomen, een leuk plaatsje met 4 kerken en vele
kroegjes. Het pensionnetje is luxe te noemen, met 5 personen op een
kamer met badkamer en een wc voor de prijs van tien euro! Zelfs de
was is gedaan.”

16
Juni

Vanmorgen
opgestaan en alweer regen en niet zo’n beetje, het kletterde eruit.
Maar waar is die Meseta die bekend staat als graanschuur van Spanje
vanwege de graanvelden de droogte en hoge temperaturen waarvoor
mensen hierheen komen om te overwinteren? Mijn herinnering,
pokkeweer, koud tot op het bot en voor een bord erwtensoep en een
oranje wollen muts had ik hier een moord willen plegen!? Wel weer
positief is dat ik weer eens goed heb na kunnen denken en al gauw tot
de conclusie kwam dat ik toch wel erg blij ben met mijn”
thuisfront” en mijn Auping bed want ik ben van dit alles nog geen
betere tegen gekomen! Verder heeft nog van alles mijn gedachten
gepasseerd wat ik graag voor mijzelf houd. Gaandeweg nog wat
ontmoetingen gehad, een man uit Heeze die ook Berry kent, de
Belgische jongen Willy die ons ook probeert te volgen maar niet zo
goed bij kan houden vanwege zijn overgewicht? Komt wel goed Willy
kijk maar naar ons, als je maar lang genoeg onderweg bent! En …………we
zijn de 2000 km gepasseerd! En…………………..ik draag nog
steeds hetzelfde setje kleren en schoenen en ……………..Jan
-Willem en ik zijn nog steeds samen onderweg! Inmiddels zijn we
aangekomen in het plaatsje Terradillos-de-los-Templarios in een
herberg met een leuke binnenplaats waar we nog steeds vanwege het
slechte weer niet buiten kunnen zitten! We slapen met vijf op een
kamer, een Belg, Japanner, Italiaan en wij als twee Nederlanders.
Zouden we allemaal hetzelfde snurken? We zitten nu met z’n allen
bij elkaar en het is weer erg gezellig!”

17
Juni

Gelukkig
met droog weer vertrokken en binnen enkele uren was het weer korte
mouwen weer. In een afwisselende omgeving en een heuvelachtig
landschap is het wandelen weer een stuk leuker. We hebben vandaag
ongeveer 27 km afgelegd en een gedeelte gelopen over de authentieke
route. Voorbij 4 jaar geleden is er letterlijk en figuurlijk hard aan
de weg getimmerd. Grote gedeeltes van de paden hebben ze breder
gemaakt en verhard en daarbij afvalbakken langs de kant geplaatst.
Het is
wel
jammer dat het oude zo verloren gaat maar het lopen op zich is wel
makkelijker op een gladde ondergrond. In het plaatsje El-Burgo-Ranero
hebben we een herberg die behoort tot de association El-Moral
gevonden en we werden er kussend ontvangen door de beheerder. Ook
hier slapen we weer op een kamer voor acht personen en het is hier
“zo ruim” dat wanneer er iemand zich draait we vanzelf allemaal
moeten draaien. Wel knus toch .. “

Versleten
schoenen

Op
de vroege ochtend van de 18e juni is Twan al om half vijf wakker .
Een Italiaanse Priester ging op dat moment al op pad. .Het gehele
groepje vindt dat eigenlijk niet erg overigens. Het is prachtig loop
weer vandaag en de afstand die moet worden afgelegd is maar liefst 40
kilometer . In het eerste dorpje Mansilla- De- Las-Mulas (vroeger een
grote handelsplaats) wordt het ontbijt genoten en vandaaruit wordt
ook brood en koffie meegenomen . In Léon wil het groepje de tijd
nemen om een grote kathedraal te bekijken. Maar Spanje is Spanje dus
de grote deuren van het Godshuis blijven hermetisch gesloten. Siësta
is siësta. Het is Twan en zijn loopmaten niet gegund om kosteloos
het huis van onze lieve heer binnen te lopen. De stempel in het
paspoort wordt dus misgelopen of ze moesten enkele uren wachten. Ze
besluiten dan toch maar om verder naar het volgende dorp te lopen.
Twan wist de weg. Hij was daar ook in 2006. Onderweg wordt langs
grote industrieterreinen gelopen maar ook leuke pittoreske dorpjes
komen ze vandaag op hun tocht tegen . Sommige van die dorpjes hebben
een geschiedenis die leuk omschreven staat in een boekje wat onze
pelgrim van thuis uit heeft meegenomen. Vandaag ontmoet Twan de
zoveelste interessante mens. Dit keer een dame nog een dame uit
Canada die geboren is in Bergeijk. Er wordt gezellig gepraat over het
doel van deze tocht en meer breder over het doel van het leven.
Inmiddels is ons pelgrimsgroepje in het plaatsje Virgin-del-Camino
aangekomen wat 4 jaar geleden nog beheerd werd door zusters maar waar
nu een jong stel de zaken runt. Jammer want die zusters deden de was
nog voor je en nu moet en Twan en de anderen dat zelf doen . Vanavond
gaat Twan uit eten met Peter , een Oostenrijker die hij ook eerder
had ontmoet .

Het
weer was prima vandaag 19 juni en de omgeving is afwisselend. Het is
een gebied waar veel ooievaars gehuisvest zijn en door de vele
kiezelachtige paden waar ze op lopen gaan de voeten van Jansens’
voeten weer protesteren mede doordat zijn schoenen inmiddels tot op
de draad versleten zijn.

De
ontmoetingen met vele mensen uit allerlei landen en streken worden
steeds intensiever . Maar ook geniet Twan van het Nederlands elftal
dat in Zuid Afrika haar zoveelste overwinning behaald . Nu zijn ze in
Hospital-de-Orbiga aangekomen in een herberg waar ze met snaps
ontvangen werden die al spoedig naar de kuiten zakten. Dat beviel de
magen niet zo goed getuige wat Twan achterlaat in zijn loopboek :
“Later nog een bord soep gekregen wat eigenlijk een betere bodem
was geweest. Toch heb ik mijn spullen weer in orde en mijn
boodschapjes gedaan voor mijn ontbijt van morgenvroeg zodat we
dadelijk weer kunnen gaan kijken met wie en wat we vanavond gaan
eten.”

Zwiebertjesgevoel

Op
de laatste dag van deze week is Twan lekker rustig opgestaan en weer
aan een eerste berg etappe begonnen. In Astorga wordt koffie
gedronken waar ons groepje aangesproken wordt door een Belg die vroeg
waar ze vandaan kwamen en hoe lang ze dus al onderweg waren. Toen hem
dat allemaal verteld werd nam hij zijn petje letterlijk en figuurlijk
voor de Dongenaren af. Twan en Jan-Willem hebben zo langzaam aan het
idee dat ze worden herkend als die 2 Hollanders die al zo lang
onderweg zijn… Zou het van horen zeggen zijn of is het aan ons
uiterlijk te zie vragen de twee zich af. “ Ik heb dan wel het
Zwiebertje gevoel maar zo zie er toch niet uit “ lezen we die dag .
Door de Spaanse lessen die Twan ooit volgde gaat het bestellen van
eten en drinken ook steeds beter. Echter een gesprek voeren in het
Spaans valt tegen. Die avond wordt geslapen in de plaats
Santa-Catalina-de-Somoza . Het gezelschap die avond is weer
internationaal : een Canadese vrouw, een Fransman, en twee jongere
dames, een Oostenrijkse en Amerikaanse. Er wordt dan ook Duits,
Engels en Frans met en door elkaar gesproken en ieder vertelt dan
graag zijn eigen verhaal . Twan wordt eigenlijk een taalwonder en
verstaat in ieder geval bijna alles. Vanavond gaan we met z’n allen
uit eten met zoals gebruikelijk een heerlijk wijntje daarbij.
Uiteraard weer op tijd naar bed want morgen gaan gaat het op naar het
hoogste punt met daar bovenop Cruz de Ferro .

Lees
deel
1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7, 8 , 9 , 10 , 11 , 12 en 13