Blog Image

DONGENSE VERHALEN

www.dongenhomespot.nl


Deze webruimte is onderdeel van de Dongense website

www.dongenhomespot.nl


Click HIER om terug te gaan naar de hoofdwebsite !

INGEZONDEN : uitnodiging

MIJN VERHAAL Posted on Sat, March 31, 2018 17:58:54

Op 15 februari is mijn man plotseling overleden.
Natuurlijk hebben mijn kinderen en ikzelf daar veel verdriet van en
uiteraard zit ik nog steeds in een hevige rouwperiode. Eigenlijk
begint die pas nu omdat ik veel steun heb mogen ontvangen van mijn
dochter die in het buitenland woont .Behalve veel troost heeft ze mij
weer kracht gegeven en hulp verleent bij het verwerken van de grote
stroom administratieve afwikkelingen bij de dood van mijn man. Daar
horen zaken bij als aangiften van overlijden doen bij de gemeente en
het afsluiten van ingewikkelde bank- en verzekeringszaken. Mijn man
was een bekende Dongenaar , vakbondsmens en vrijwilliger bij diverse
instellingen. Hiervoor ontving hij eens een koninklijke
onderscheiding en werd daarmee lid in de orde van Oranje Nassau. Dat
is een dierbare herinnering en een van de hoogtepunten uit zijn en
mijn leven. Vandaag ontving ik een persoonlijke brief van de gemeente
Dongen met daarin een uitnodiging voor de jaarlijkse bijeenkomst van
koninklijk gedecoreerden in de gemeente op Koningsdag op 27 april in
het gemeentehuis. Dat is ruim een maand na de datum waarop mijn man
overleed. Behalve erg geschrokken ben ik ook boos en voel ik me
gekwetst over deze ongetwijfeld ambtelijke vergissing. Ik vraag de
ambtenaren van de gemeente Dongen dringend om voortaan dit soort
uitnodigingen niet meer te sturen aan overledenen en / of hun
nabestaanden. Het verdriet bij een overlijden is al zwaar te dragen ;
een uitnodiging aan een overleden en eens gewaardeerde Dongenaar is
onbeschrijfelijk dom.

Naam en afzender bekend bij de redactie



Dongenaar Twan Jansens maakte zijn droom waar (deel 12)

MIJN VERHAAL Posted on Tue, July 11, 2017 18:27:03

MIJN
VERHAAL
Geplaatst
door SERVICE
DONGENHOMESPOT
vr,
oktober 15, 2010 09:08:59

Dongen,
15 oktober 2010.Vandaag is het in dit in delen verteld verhaal 14
juni en heeft Twan een stevige klim voor zijn kiezen gekregen. Twan
vindt het een zware dag ondanks zijn goede conditie. Onze Dongenaar
heeft ondanks de zwaarte van de dag wel tijd om eens goed na te
denken over van alles en nog wat . Dat nadenken gaat vanzelf op deze
grote rechte stukken die je leiden over de Meseta. Twan ontmoet
dagelijks interessante mensen. Vandaag is dat een Belg die de indruk
maakte een belangrijk politicus te zijn Het sappige verhaal neemt hij
maar voor lief. Ze hebben het gewoon gezellig onderweg . s Avonds
verblijft Twan in Boatilla-Del-Camino in een herberg. Jansens wast
zijn spullen en kleren nog maar eens. “…mijn schoenen eens goed
bekeken. Ik heb ze nieuw meegenomen maar het profiel is er ver
afgesleten! Kom, ze moeten nog ff! “ schrijft de pelgrim in zijn
loopboek.De voetreis wordt steeds zwaarder zoals ook het spreekwoord
zegt. De laatste lootjes… We laten Twan even zelf aan het woord .
Lees mee in zijn loopboek en wat hij optekent op 15 , 16 , en 17 juni
2010.

15
juni

Op
het moment is het niet leuk meer om op de Meseta te lopen, lange
rechte wegen en een saaie omgeving en ook nog koud! Waar zijn de
Spaanse temperaturen gebleven? Gelukkig morgen de laatste dag en dan
komen we weer in ander gebied. Alle nationaliteiten onderweg en
vandaag met twee oudere Belgen gelopen en ik moet zeggen dat ik het
wel een gezellig volkje vind. Zelfs mijn gesprekken met Jan-Willem
krijgen diepgang in deze omgeving. Inmiddels zijn we in Carruon
-de-Loscondes aangekomen, een leuk plaatsje met 4 kerken en vele
kroegjes. Het pensionnetje is luxe te noemen, met 5 personen op een
kamer met badkamer en een wc voor de prijs van tien euro! Zelfs de
was is gedaan.”

16
Juni

Vanmorgen
opgestaan en alweer regen en niet zo’n beetje, het kletterde eruit.
Maar waar is die Meseta die bekend staat als graanschuur van Spanje
vanwege de graanvelden de droogte en hoge temperaturen waarvoor
mensen hierheen komen om te overwinteren? Mijn herinnering,
pokkeweer, koud tot op het bot en voor een bord erwtensoep en een
oranje wollen muts had ik hier een moord willen plegen!? Wel weer
positief is dat ik weer eens goed heb na kunnen denken en al gauw tot
de conclusie kwam dat ik toch wel erg blij ben met mijn”
thuisfront” en mijn Auping bed want ik ben van dit alles nog geen
betere tegen gekomen! Verder heeft nog van alles mijn gedachten
gepasseerd wat ik graag voor mijzelf houd. Gaandeweg nog wat
ontmoetingen gehad, een man uit Heeze die ook Berry kent, de
Belgische jongen Willy die ons ook probeert te volgen maar niet zo
goed bij kan houden vanwege zijn overgewicht? Komt wel goed Willy
kijk maar naar ons, als je maar lang genoeg onderweg bent! En …………we
zijn de 2000 km gepasseerd! En…………………..ik draag nog
steeds hetzelfde setje kleren en schoenen en ……………..Jan
-Willem en ik zijn nog steeds samen onderweg! Inmiddels zijn we
aangekomen in het plaatsje Terradillos-de-los-Templarios in een
herberg met een leuke binnenplaats waar we nog steeds vanwege het
slechte weer niet buiten kunnen zitten! We slapen met vijf op een
kamer, een Belg, Japanner, Italiaan en wij als twee Nederlanders.
Zouden we allemaal hetzelfde snurken? We zitten nu met z’n allen
bij elkaar en het is weer erg gezellig!”

17
Juni

Gelukkig
met droog weer vertrokken en binnen enkele uren was het weer korte
mouwen weer. In een afwisselende omgeving en een heuvelachtig
landschap is het wandelen weer een stuk leuker. We hebben vandaag
ongeveer 27 km afgelegd en een gedeelte gelopen over de authentieke
route. Voorbij 4 jaar geleden is er letterlijk en figuurlijk hard aan
de weg getimmerd. Grote gedeeltes van de paden hebben ze breder
gemaakt en verhard en daarbij afvalbakken langs de kant geplaatst.
Het is
wel
jammer dat het oude zo verloren gaat maar het lopen op zich is wel
makkelijker op een gladde ondergrond. In het plaatsje El-Burgo-Ranero
hebben we een herberg die behoort tot de association El-Moral
gevonden en we werden er kussend ontvangen door de beheerder. Ook
hier slapen we weer op een kamer voor acht personen en het is hier
“zo ruim” dat wanneer er iemand zich draait we vanzelf allemaal
moeten draaien. Wel knus toch .. “

Versleten
schoenen

Op
de vroege ochtend van de 18e juni is Twan al om half vijf wakker .
Een Italiaanse Priester ging op dat moment al op pad. .Het gehele
groepje vindt dat eigenlijk niet erg overigens. Het is prachtig loop
weer vandaag en de afstand die moet worden afgelegd is maar liefst 40
kilometer . In het eerste dorpje Mansilla- De- Las-Mulas (vroeger een
grote handelsplaats) wordt het ontbijt genoten en vandaaruit wordt
ook brood en koffie meegenomen . In Léon wil het groepje de tijd
nemen om een grote kathedraal te bekijken. Maar Spanje is Spanje dus
de grote deuren van het Godshuis blijven hermetisch gesloten. Siësta
is siësta. Het is Twan en zijn loopmaten niet gegund om kosteloos
het huis van onze lieve heer binnen te lopen. De stempel in het
paspoort wordt dus misgelopen of ze moesten enkele uren wachten. Ze
besluiten dan toch maar om verder naar het volgende dorp te lopen.
Twan wist de weg. Hij was daar ook in 2006. Onderweg wordt langs
grote industrieterreinen gelopen maar ook leuke pittoreske dorpjes
komen ze vandaag op hun tocht tegen . Sommige van die dorpjes hebben
een geschiedenis die leuk omschreven staat in een boekje wat onze
pelgrim van thuis uit heeft meegenomen. Vandaag ontmoet Twan de
zoveelste interessante mens. Dit keer een dame nog een dame uit
Canada die geboren is in Bergeijk. Er wordt gezellig gepraat over het
doel van deze tocht en meer breder over het doel van het leven.
Inmiddels is ons pelgrimsgroepje in het plaatsje Virgin-del-Camino
aangekomen wat 4 jaar geleden nog beheerd werd door zusters maar waar
nu een jong stel de zaken runt. Jammer want die zusters deden de was
nog voor je en nu moet en Twan en de anderen dat zelf doen . Vanavond
gaat Twan uit eten met Peter , een Oostenrijker die hij ook eerder
had ontmoet .

Het
weer was prima vandaag 19 juni en de omgeving is afwisselend. Het is
een gebied waar veel ooievaars gehuisvest zijn en door de vele
kiezelachtige paden waar ze op lopen gaan de voeten van Jansens’
voeten weer protesteren mede doordat zijn schoenen inmiddels tot op
de draad versleten zijn.

De
ontmoetingen met vele mensen uit allerlei landen en streken worden
steeds intensiever . Maar ook geniet Twan van het Nederlands elftal
dat in Zuid Afrika haar zoveelste overwinning behaald . Nu zijn ze in
Hospital-de-Orbiga aangekomen in een herberg waar ze met snaps
ontvangen werden die al spoedig naar de kuiten zakten. Dat beviel de
magen niet zo goed getuige wat Twan achterlaat in zijn loopboek :
“Later nog een bord soep gekregen wat eigenlijk een betere bodem
was geweest. Toch heb ik mijn spullen weer in orde en mijn
boodschapjes gedaan voor mijn ontbijt van morgenvroeg zodat we
dadelijk weer kunnen gaan kijken met wie en wat we vanavond gaan
eten.”

Zwiebertjesgevoel

Op
de laatste dag van deze week is Twan lekker rustig opgestaan en weer
aan een eerste berg etappe begonnen. In Astorga wordt koffie
gedronken waar ons groepje aangesproken wordt door een Belg die vroeg
waar ze vandaan kwamen en hoe lang ze dus al onderweg waren. Toen hem
dat allemaal verteld werd nam hij zijn petje letterlijk en figuurlijk
voor de Dongenaren af. Twan en Jan-Willem hebben zo langzaam aan het
idee dat ze worden herkend als die 2 Hollanders die al zo lang
onderweg zijn… Zou het van horen zeggen zijn of is het aan ons
uiterlijk te zie vragen de twee zich af. “ Ik heb dan wel het
Zwiebertje gevoel maar zo zie er toch niet uit “ lezen we die dag .
Door de Spaanse lessen die Twan ooit volgde gaat het bestellen van
eten en drinken ook steeds beter. Echter een gesprek voeren in het
Spaans valt tegen. Die avond wordt geslapen in de plaats
Santa-Catalina-de-Somoza . Het gezelschap die avond is weer
internationaal : een Canadese vrouw, een Fransman, en twee jongere
dames, een Oostenrijkse en Amerikaanse. Er wordt dan ook Duits,
Engels en Frans met en door elkaar gesproken en ieder vertelt dan
graag zijn eigen verhaal . Twan wordt eigenlijk een taalwonder en
verstaat in ieder geval bijna alles. Vanavond gaan we met z’n allen
uit eten met zoals gebruikelijk een heerlijk wijntje daarbij.
Uiteraard weer op tijd naar bed want morgen gaan gaat het op naar het
hoogste punt met daar bovenop Cruz de Ferro .

Lees
deel
1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7, 8 , 9 , 10 , 11 , 12 en 13



INGEZONDEN BRIEF : ‘verkeerssituatie in Dongen ‘

MIJN VERHAAL Posted on Thu, November 05, 2015 12:58:25

Ingezonden
brieven vallen binnen de voorwaarden die de Dongense Internetkrant
hanteert in haar disclaimer
en het betekent niet dat de redactie het eens zou zijn met de inhoud
ervan MAIL HIER

Geachte
Redactie,

Met 43 jaren
politie-ervaring, waarvan ‘n groot gedeelte bij de verkeerspolitie,
kijk ik dikwijls toch met wat andere ogen naar (verkeers)situaties in
Dongen. Af en toe maak ik daar ook ‘n foto van, zie bijgaande
opnamen. Is dat iets voor Dongenhomespot, om (verkeers)situaties op
‘n niet kwetsende manier onder de aandacht te brengen c.q. Aan de
kaak te stellen ?

Uitleg bij de
foto’s:

-Bij deze foto stond deze auto in het weekend 1,5 dag zo op het trottoir geparkeerd,
niet echt handig voor voetgangers, rolstoelers, rollators,
kinderwagens etc. !;

-Bij deze foto : Op 17
juni 2015, stond deze auto jarenlang veelvuldig op deze manier
geparkeerd, niet fijn als je tegen die trekhaak fietst !;

-Bij deze foto die op 28
juni 2015 is gemaakt , is het trottoir voor meer dan helft bezet door te fors uit
de kluiten gewassen coniferen, wederom lastig voor voetgangers,
rolstoelers, kinderwagens etc., met name als de zaak nat is !

De naam van de inzender is bij de redactie bekend



Mevrouw Toos van der Schoof wordt honderd jaar

MIJN VERHAAL Posted on Mon, February 23, 2015 12:24:20

Een godswonder redde haar leven op zeven-jarige leeftijd

Mevrouw Toos van der Schoof wordt honderd jaar

Dongen, 23 februari 2015 . Toos van der Schoof is dinsdag 23
februari 100 jaar geworden. In haar gezellige huis aan de
Julianastraat in Dongen werd dit feit op een gepaste maar wel
officiële manier gevierd. Kersverse burgemeester Marina Starmans
kwam haar , samen met een heleboel plaatselijke pers met deze
gezegende leeftijd feliciteren. Onder het genot van een kop koffie en
een stuk overheerlijke en onvervalste feeststaat van natuurlijk
bakker Pim Filius die ze samen met het inmiddels beroemde Dongens
Plangeske van de gemeente kreeg aangeboden werd een uurtje
teruggekeken op de voorbije honderd jaar .Mevrouw wou in ieder geval
kwijt dat de grootste uitvinding die ze mee had gemaakt de telefoon
was. Ze vindt dat nog steeds een wonder.

Toos van der Schoof woont nog steeds zelfstandig. Dat kan nog wel,
maar ze krijgt gelukkig heel veel steun van haar dochter en zoon die
moeder bij bijna alles steunen. De dochter doet dat overdag en de
zoon is elke avond bij haar . Ze doen dat overigens graag en met heel veel
liefde .Gelukkig heeft mevrouw van der Schoof bovendien een prima
thuishulp en eet ze via ‘tafeltje dekje’. Wie zo oud geworden is
heeft veel te vertellen. Een wonderlijk verhaal is wel dat Toos op
zeven-jarige leeftijd werd getroffen door een verdwaalde kogel die
werd afgeschoten door iemand die schietoefeningen aan het doen was.
De kogel raakte een van haar longen en men vreesde voor haar leven.
Toos werd in haar leven veertien maal opgenomen in het ziekenhuis
vanwege diverse gezondheidsproblemen. Dat ze een sterk lichaam en een
nog sterkere geest had blijkt wel uit het feit dat ze al haar
familieleden ruimschoots in leeftijd is voorbij gestreefd .

Katholiek

Toos komt uit een zeer katholiek gezin. Een voorbeeld van
christelijke vergevingsgezindheid was wel dat de man die haar leven
met die bewuste kogel in gevaar bracht werd vergeven ‘omdat die een
goed katholiek was’. De enige vrije dag die Toos had moest wel aan de
kerk besteed worden. Zondag was drie keer een bezoek aan de kerk
verplicht compleet met een mis en het doen van de kruisweg.Er
werd overigens ook wel genoten in het gezin waarin Toos opgroeide .
De kermis werd uitgebreid gevierd en er waren veel familiefeesten.
Toos trouwde net na de oorlog met de schilder en Dongenaar Jos
Peeters. Samen vierden ze de diamanten bruiloft. Vermeldenswaardig is
zeker dat op dat feest Anneke
Grönloh
optrad . Haar man werd overigens ook oud. Hij werd 92. Pas geleden is
haar wel iets verschrikkelijks overkomen toen haar oudste zoon Pierre
is overleden aan een hersentumor. Dat is ook de reden waarom het
feest van vandaag niet uitgebreid wordt gevierd

Dankbaar

Foto’s groter door klik

Toos maakte veel mee in haar
leven. De tram verdween op gegeven moment uit het straatbeeld en de
auto kwam er voor in de plaatst . De radio speelde in haar jeugd een
enorme grote rol. Ze kon naar de hoorspelen luisteren en meezingen
met kinderliedjes die werden uitgezonden .Een belangrijke missie in
het leven van mevrouw van der Schoof was wel dat haar kinderen het
beter zouden krijgen als zij zelf. Ze konden gaan studeren en
daardoor nieuwe mogelijkheden benutten. Ineke en Leon kijken daarom
terug op een warme jeugd en zijn ook blij haar te kunnen helpen met
de dingen die de ouderdom met zich meebrengt en dat moeder nog in hun
midden is.



Zeevissersclub uit Dongen heeft mooie dag op Westerschelde

MIJN VERHAAL Posted on Mon, February 09, 2015 10:20:16

Zeevissersclub uit Dongen heeft mooie
dag op Westerschelde

Op zondag 08 februari is zeevissersclub
“De gul(le) lach” uit Dongen om 7: 00 vanuit Vlissingen
uitgevaren om een dag op gul, schar en wijting te vissen. Na een
onstuimige start op zee waarbij van menigeen de zeebenen flink werden
getest kon de vangst beginnen. Gedurende de dag werden de
weersomstandigheden beter en met de menige grappen was dit een mooie
dag, waarbij iedereen goed gevangen heeft.Met als
hoogtepunt een joekel van een gul gevangen door Armando van der Aa op
vislocatie spijkerplaat.Deze dag is zeker wederom een succes
geworden door sportvischarterboot Wiesje met schipper Hank.

zie ook:
https://www.facebook.com/WiesjeSportvischarters



Peuterspeelzaalwerk in Dongen mag niet verdwijnen!!!

MIJN VERHAAL Posted on Wed, January 28, 2015 16:48:48

Peuterspeelzaalwerk in Dongen mag niet verdwijnen!!!


INGEZONDEN BRIEF

Met grote verbazing hebben we, de ouderraad SPD, vernomen dat Dhr. Breugelmans per 1 februari 2015 na ruim 14 jaar zijn voorzittersfunctie bij SPD (Stichting Peuterspeelzalen Dongen) zal neerleggen. De reden hiervoor is dat hij zich niet meer gesteund voelde door de gemeente die de SPD, die hij vertegenwoordigd, een opdracht had mee gegeven.

De gemeente heeft (vanuit de ontwikkelopdracht) de opdracht aan SPD meegegeven het peuterspeelzaalwerk te integreren in de kinderdagopvang. Binnen dit proces zijn er diverse partijen zoals de gemeente Dongen, basisschoolbesturen en kinderopvangorganisaties met verschillende belangen. Om de belangen van onze peuters, die naar de peuterspeelzaal gaan, te behartigen binnen dit proces is er ruim 2 jaar geleden een ouderraad opgericht.

De eerste positieve stappen in de harmonisatie zijn gemaakt door peuterspeelzaal St. Janneke bij kindercentrum Petito’s onder te brengen. Door Petito’s wordt erkend dat peuterspeelzaalwerk wezenlijk anders is dan kinderdagopvang. Zij werken daarom met specifieke groepen. De leidsters van SPD leiden hier de groepen, met hun jarenlange ervaring op gebied van peuterspeelzaalwerk.

Momenteel werken de peuterspeelzalen met vaste groepen (2 jarige-groep, een 3 jarige-groep of een gezamenlijke groep) en een vast programma. Er wordt een schoolsituatie gecreëerd waarbinnen de peuters voorbereid worden op de basisschool. Bij kinderdagopvang is het eerste uitgangspunt het opvangen van de kinderen. De groepen zijn niet gelijk en is daarom geen vaste groep. Bovendien kan het dan zo zijn dat het ene kind 1 keer per week komt en het andere kind 5 keer per week komt waardoor er veel overlap of juist gemis in aanbod ontstaat. De ouderraad hoopt dat de andere kinderopvangorganisaties ook de werkwijze van Petito’s zullen gaan overnemen en komen tot kwalitatief goede kindcentra.

De gemeente heeft zoals eerder genoemd, aangegeven op een juiste manier het peuterspeelzaalwerk onder te willen brengen. Tot op heden is hierover geen duidelijkheid gegeven en het lijkt erop dat dit ook niet gaat gebeuren. Dit baart ons, als ouderraad SPD, zeer grote zorgen.

Ook voor de leidsters brengt dit onzekere proces weer ontzettend veel onrust met zich mee. Zij weten wederom niet waar ze aan toe zijn. Blijft het peuterspeelzaalwerk bestaan binnen de kindcentra, verliezen zij hun baan of worden ze overgenomen en daarna op straat gezet omdat ze te ervaren of te duur zijn. Deze situatie ontstaat nu weer, terwijl ruim 2 jaar geleden door niet accuraat handelen vanuit de gemeente de leidsters ook al ontslag aangezegd gekregen hadden en dit gelukkig tijdig (lees: 5 voor 12) ingetrokken kon worden.

Om aan de ouders van huidige SPD peuters maar juist ook voor de toekomstige ouders, die hun kinderen peuterspeelzaalwerk mee willen geven, duidelijkheid te geven gaat de ouderraad de volgende vragen bij de gemeente Dongen neerleggen.

Wil de gemeente het peuterspeelzaalwerk op het huidige (hoge) niveau behouden?

Zo ja, hoe wil de gemeente waarborgen dat de harmonisatie van peuterspeelzaalwerk en kinderopvang dit huidige niveau niet aantast?

Zo nee, welke concessies accepteert de gemeente?

Dwingt de gemeente af dat ook in de toekomst peuters (ouders) alleen peuterspeelzaalwerk kunnen afnemen zonder kinderopvang bij de kindcentra? Wordt dit dan verzorgd door gekwalificeerd personeel en wordt dit dan ook in twee vaste blokken van maximaal 3 uur verzorgd op alle locaties van de kindcentra?

De ouderraad SPD hoopt dat de gemeente Dongen, basisschoolbesturen, kinderopvangorganisaties, en SPD gezamenlijk tot een goede oplossing komen voor onze peuters binnen de gemeente Dongen.

Langs deze weg willen wij ook Dhr. Breugelmans, die onlangs nog genomineerd is voor Dongenaar van het jaar 2014 voor onder andere zijn inzet voor het peuterspeelzaalwerk, bedanken voor zijn jarenlange inzet voor en het behoud van peuterspeelzaalwerk.

Ouderraad SPD

REDACTIONEEL : ZIE HIER



Next »